Aby coś sprzedawać naszym miłośnikom nylonów należy przynajmniej sprawdzić, czy towar jest odpowiedniej jakości. To jest jedno z naszych przesłań płynących z serwera „Nylony”. Obserwuję zmagania na Allegro niektórych desperatów i żal mi nabijanych w butelkę przez niewiedzę, a często przez handlarzy podszywających się pod elektryzujące hasło „n y l o n y” przy okazji sprzedawania stretchowego chłamu. Wprawdzie nie wszystkie pończochy stretchowe są kiepskiej jakości. Niektóre z nich, jak Cette, Wolford, Falke, Rede czy Gerbe są nawet bardzo ładne. Ale przez tandeciarzy sprzedających tanie wyroby matowe o bardzo nieregularnym splocie np. w Europie firmy Aristoc czy w Polsce firmy Gatta jako prawdziwe nylony, cierpi nasza idea. A przywrócenie należnego miejsca w ubiorze kobiety z klasą pięknym, połyskującym nylonowym blaskiem pończochom to właśnie nasz cel.
 I tak oto przyszła kolej na zmieszanie z błotem, bodaj najbardziej zasłużonej na nylonowej niwie, angielskiej firmy - Aristoc - za ich ostatni wypusk spod swoich skrzydeł. Aristoc czyli Aristocratic Stockings działa na rynku od wczesnych lat 20-tych poprzedniego stulecia. W latach 50-tych wytwarzał niezwykłej jakości klasyczne nylony, charakteryzujące się miękkością oraz pięknym połyskiem. Kupował je dwór królewski, kupowały je eleganckie damy. W Europie tylko Dior i Cervin przewyższał jakością wyroby tej firmy. W latach 70-tych Aristoc zaczął kombinować coś ze stretchem oraz lycrą i tak już mu do dziś pozostało. Jakość przerodziła się w psia kość i na rynku zaczęła królować nylonowa tandeta sygnowana szacowną nazwą. Została wprawdzie marka, która w lycrowych rajstopach może coś tam znaczy, ale w pończochach - Aristoc przestał istnieć. Ich maszyny Reading 100 do produkcji FF-fów, wywalone w latach 60-tych na złom, na szczęście przejęli entuzjaści z Gio. Odrestaurowali je, uruchomili i idea w dalszym ciągu trwa, a rozwoju firmie Gio, Aristoc może tylko pozazdrościć. Wprawdzie nie tak dawno temu Aristoc potrafił zaprezentować serię ładnych nylonów do filmu „Moulin Rouge”, ale osobiście mam wątpliwości, czy nie zamówili tego w L’Arsoie. Była to limitowana i krótka seria dla koneserów i ma się ona nijak do standardowej produkcji na rynek.

A zatem szanowni, nylonowi internauci:

Oto dwa wyroby firmy Aristoc, które moim zadaniem nie są godne miana nylony. Specjalnie nabyłem drogą kupna dwa takie okazy i po otwarciu opakowania zaraz uległem osłabieniu. Na szczęście zapłaciłem za nie jakieś śmieszne kwoty. 
Na opakowaniu napisane jest wprawdzie, że to 100% nylon. Ale splot przypomina bardziej matę z worka na ziemniaki, niż szlachetną siateczkę. Połysk, tak charakterystyczny dla nylonowej przędzy, pozostał gdzieś w maszynie Aristioc, a ów zniewalający szelest nylonów poszedł w las. W rezultacie zostało jedynie pudełko (na zdjęciu obok) z informacją, że są to pończochy i to w dodatku nylonowe. Carothers się w grobie przewraca, widząc jak można spieprzyć jego pomysł.
Wprawdzie koszt zakupu detalicznego tego arcydzieła dziewiarstwa w Anglii to 0,75 ₤ (ok. 4 zł), ale na Allegro jakiś desperat kupił je za 50 zł. Podobno towar jest tyle wart, ile można za niego otrzymać, a Polska to wolny kraj i można handlować w nim, czym kto chce i za ile. Szkoda mi jednak klienta, bo został nacięty w butelkę i w rezultacie może przestać kupować nylony. W każdym razie ku przestrodze naszym internautom, pończochy „do paska” firmy Gatta za 2 zł para to równorzędny produkt opisywanym tu Aristocom, stanowiącym zaprzeczenie nazwy pończochy - nylony.

Drugim produktem Aristoc, godnym ubolewania, są pończochy typu „business sheer”, czyli nieco grubsze 30 den w technologii nylon-stretch. I tu, podobnie jak w pierwszym przypadku jakość poszła w kierunku szamba. Brzydki splot, matowe wykończenie, kiepski manszet. Jednym słowem chłam za 3 ₤ (ok. 20 zł). Te pończochy również zakupiłem w celach wywiadowczych i teraz ostrzegam przed nimi naszych miłośników prawdziwego piękna na damskich nogach.
Niestety, nic w tej klasie (nieco grubszych nylonów 30-40 den, tzw. „business sheer”) nie pobije amerykańskiej klasyki z lat 60-tych. Jedynie Cervin ze swoimi wspaniałymi 40-tkami IZOARD w cenie ok. 25 zł za parę stanowi jak zwykle klasę samą dla siebie. Zapomnieć zatem o firmie Aristoc, zapomnieć o matowych nylonach typu stretch. Zapomnieć o nylonach z dodatkiem lycry. To nie jest to, co tygrysy lubią najbardziej. Pamiętajcie, jeżeli ktoś na Allegro lub gdziekolwiek indziej oferuje uniwersalne rozmiary pończoch, to z definicji jest to podejrzane. W następnym artykule zajmę się przedstawieniem pończoch typu stretch, wartych zwrócenia uwagi.
A tak na zakończenie, to mam w domowej kolekcji parę pończoch Aristoc z roku 1960. Są naprawdę piękne i wyjątkowej jakości. Szkoda, że managerowie firmy kierując się krótkowzroczną strategią, zaprzepaścili idee nylonów.